Border top left cut image
Border middle left cut image
Border bottom left cut image
Border middle right cut image
Border bottom left cut image
Logotipo de momoko.es

Buscar en Momoko

Book cover

Os dous de sempre

Autor: Castelao
Editorial: Akal Editor
8

La obra trata la infancia, juventud y madurez de dos aldeanos de la Galicia de principios del siglo XX llamados Pedriño y Rañolas, los cuales presentan distintos modos de pensar y de afrontar la vida, Rañolas simboliza al hombre idealista, y Pedriño, al realista; lo cual les convierte en hombres totalmente diferentes tras separarse de niños en su pequeño pueblo.

Lo más leído del libro

Os dous de sempre, análisis
Os dous de sempre, análisis
[...] pero da tía Ádega gardo un punxente recordo: Nacéralle no queizo un soio pelo, enribichado como o rabo dunha o. Este pelo, único, amostraba unha fortaleza de vinte xuntos, e saíalle para diante, ofensivo como un corno.

A tía Ádega vive nunha casa pequerrecha, sempre ben encaleada, cunha balconeta de madeira, ante dúas fiestras xemelas, e unha porta de dúas follas. [...] A vella é a gardadora deste apartamento de nascer e morrer vedado sempre ás olladas profanadoras dos alleos. Alí o mesmo aire ten que entrar a furto. A vela durme no leito que veu ó mundo…

O que xa non son faladurías é que viveu amachembrada cun vello empregado da Facenda pública e que se casóu por miragre.

Pouquiño a pouco o malpocado rapaz foi deprendendo o silabario que Pedriño lle ía ensinando a forza de peras, mazáns e pexegos;

Para Rañolas a terra era de todos, como sol, a choiva e o vento.

—«¿Dónde tiés lo robáo, guarra? ¡Dámelo, sinó te mando prender!»

Entón a probe muller abréu o xustillo e sacóu darrentes do coiro uns zapatiño pequerrechiños.

—«Tome, señora, y perdonemé», —marmulóu. E logo tapóuse, a chorar.

¡Ai, o roubado eran uns cativos zapatiños de neno! Algo que nas mans daquela muller endeble, semellaban dous anacos de pan abenzoado.

Castelao